Give us a like and we'll keep you in the loop.

We use cookies

We use cookies and other tracking technologies to improve your browsing experience on our website, to show you personalized content and targeted ads, to analyze our website traffic, and to understand where our visitors are coming from. By browsing our website, you consent to our use of cookies and other tracking technologies.
Hasselt Goes Global (HGG) is de rode draad om al deze mondiale thema’s en samenwerkingen binnen Hasselt in de kijker te zetten die zijn ontworpen voor en door de Hasseltse Jongeren (middelbaar, hogescholen en universiteit).

Cultuurshock in Peru

Dag, Hasselt!

Het is een tijdje geleden dat ik nog een verhaal heb gebracht. Hopelijk herinneren jullie je het verhaal nog van Sandrina, de mama van Marie-Julie. Zij vertelde over haar ervaring met haar dochter die naar het buitenland vertrok. Nu is het de beurt aan Marie-Julie zelf. Ik heb met haar geskypet toen ze nog in Peru zat. Ikzelf heb al heel wat gereisd maar Zuid-Amerika heb ik helaas nog niet kunnen ontdekken. Gelukkig kan ik door boeiende verhalen van geëngageerde jongeren nieuwe werelddelen ontdekken vanuit mijn bureaustoel.

Marie-Julie heeft er 4 jaar humane wetenschappen opzitten. Al sinds ze 14 jaar is, heeft ze het verlangen om de wereld te ontdekken. Dit jaar wou ze toegepaste psychologie beginnen studeren maar nadat ze had overlegd met haar ouders, heeft ze besloten om eerst vrijwilligerswerk te doen in het buitenland. ‘Ik wou sowieso helpen bij een sociaal project, met kindjes. Ik ben van mezelf heel spontaan en sociaal. Mijn mama is ook kleuterjuf en van kleins af aan heb ik mijn mama zien werken met kindjes.’

Niet altijd rozengeur en maneschijn

Uiteindelijk koos Marie-Julie voor Peru. ‘Mijn stiefpapa heeft veel gereisd en het afgelopen jaar heb ik mentaal een zwaar jaar gehad. Hij vertelde me dat als ik vrijwilligerswerk ga doen, ik meer mijn steentje zou kunnen bijdragen in een land dat minder ontwikkeld is. Ik wou naar een land gaan dat minder verwesterd is.’ In eerste instantie had Marie-Julie ervoor gekozen om Engelse les aan kinderen te geven. Toen ze aankwam, is het project veranderd. Ze kwam terecht in een vluchthuis waar vrouwen die mishandeld zijn door hun man, naartoe kwamen met hun kinderen. ‘Het kon wel hard zijn. Tijdens de eerste dag heeft de directrice van het project mij gevraagd of ik de verhalen achter de vrouwen wou kennen. Ik heb daar bewust niet voor gekozen. Ik wou niet anders naar hen kijken.’

by Inke Gieghase
by Inke Gieghase

‘Het contact met de kindjes was gemakkelijk. Ze waren blij dat ze aandacht kregen. Veel aandacht van de mama’s kregen ze ook niet. Er waren ook veel mama’s die nog baby’s hadden naast kleine kindjes. Het contact met de mama’s was moeilijker. Er waren mama’s van 19 tot ongeveer 23 jaar die al 2 of 3 kinderen hadden. Ik denk dat zij meer dachten dat we gewoon meisjes van 18 jaar uit Europa waren die hier even met hun kinderen komen spelen. Dat was wel moeilijker. Maar de liefde die we terugkregen van de kindjes was ontzettend groot. Mijn geduld is ook veel groter geworden door hen te helpen.’

Cultuurshock

‘Mijn eerste maand dat ik er zat, was er ook een manifestatie voor de vrouwen van het project. Daar zijn we bijna een hele week mee bezig geweest. Tijdens de manifestatie was ik toch wel verschoten. Er waren tussen 400 en 600 mensen, allemaal vrouwen met kinderen. Het is echt nodig dat het gezien wordt. 65% van de vrouwen wordt misbruikt of mishandeld door hun man. Ze kunnen hun kindjes niet naar school sturen als ze niet getrouwd zijn.’

by Inke Gieghase
by Inke Gieghase

‘Ik ben veel verantwoordelijker geworden. Ik heb ook geleerd dat mezelf opjagen geen nut heeft. Je moet geduld hebben, zeker met kindjes. Op emotioneel vlak heeft het mij ook veel sterker gemaakt. Op luxe heb ik een veel bredere blik gekregen. Als ik nu thuis ben, kan ik een warme douche nemen. Als je aan jezelf wil werken als persoon en een beter persoon wil worden dan dat je nu bent, zou ik zeker voor vrijwilligerswerk in een ontwikkelingsland kiezen. Je komt er niet alleen sterker uit maar je leert ook te beseffen wat je allemaal hebt. Dat is voor sommige jongeren toch wel belangrijk om te beseffen dat hetgeen wat wij thuis hebben, niet voor iedereen hetzelfde is.’

Ik wil Marie-Julie hartelijk bedanken voor een blikverruimend interview.

Kriebelt het bij jou ook om vrijwilligerswerk te gaan doen in een ontwikkelingsland?
Stad Hasselt kan je daar een handje bij helpen. Zij geven tot 750 euro om je reis- en verblijfskosten mee te betalen als je stage, een inleefreis of vrijwilligerswerk in een ontwikkelingsland doet. Meer info vind je hier: https://www.hasselt.be/nl/hasseltgoesglobal